Kan je werk en privé nog scheiden?

Auteur: Partena Professional (HR Service Provider)
Leestijd: 4min

‘Hard werken mag geen taboe zijn. Er zijn mensen die perfect hun mentale hygiëne kunnen respecteren en niet over hun eigen grenzen gaan.’

Ralf Caers, professor HRM KU Leuven

 

Hoe is het na meer dan een jaar corona gesteld met de balans werk-privé bij werknemers? Dat blijkt best mee te vallen, meent Ralf Caers, professor HRM aan de KU Leuven. ‘Autonomie en flexibiliteit blijven wel cruciaal.’

Bij uitbraak van de coronaperiode vorig jaar stelden veel organisaties hun doelen bij. Daardoor werd er niet langer hetzelfde van medewerkers verwacht als voor de crisis, en daalde de werkdruk.

‘Ons onderzoek toonde dat toen duidelijk aan’, verduidelijkt Ralf Caers, professor Human Resource Management aan de KU Leuven. ‘Veel respondenten zagen ook voordelen in het ingevoerde thuiswerk, met woon-werkverkeer dat wegviel en meer tijd voor privéactiviteiten.’

Meer werk

Hoe zit dat vandaag? Thuiswerkers moeten hun job niet langer combineren met het opvangen van kinderen en opvolgen van schooltaken, maar de werklast is wel opnieuw toegenomen. En mensen gaan terug vaker binnen de bedrijfsgebouwen aan de slag.

‘Bijna 80 procent van de mensen wil niet meer dan één tot twee dagen per week thuiswerken, blijkt uit onze cijfers’, weet Caers. ‘Organisaties die meer faciliteren, moeten beseffen dat daar eigenlijk weinig vraag naar is.’

Formele contacten

Het is zinvol en zelfs noodzakelijk dat mensen regelmatig op kantoor werken. Dat stimuleert de groepsgeest en creëert waardevolle momenten. ‘Mensen leren veel van mekaar op de werkvloer. Ook dat mag niet onderschat mag worden’, stelt Caers. ‘Dat gebeurt minder wanneer iedereen thuis zit en de contacten formeler en korter zijn.’

Twee benaderingen

Maar is thuiswerk niet ideaal om de balans werk-privé te regelen? Of zorgt thuiswerk er net voor dat grenzen vervagen, en die balans ontregeld geraakt?

Daar bestaan twee filosofieën over. De ene meent dat thuiswerk leidt tot minder productiviteit, omdat mensen tijdens de werkuren ook privéactiviteiten uitvoeren zoals winkelen of lezen. De andere benadering stelt dat thuiswerk geen grenzen op werk zet. Workaholics zouden in dit scenario beter aangemaand worden om het wat rustiger aan te doen.

Geen taboe

‘Maar hard werken mag ook geen taboe zijn’, zegt Caers. ‘Er zijn mensen die perfect hun mentale hygiëne kunnen respecteren en niet over hun eigen grenzen gaan.’

Die mensen beogen allicht geen work life balance, maar wel work life integration. Dat is de toestand waarin werk en privéleven naast elkaar bestaan en goed gedijen.

Twee uur sport

Ralf Caers: ‘Die integratie ontstaat bijvoorbeeld wanneer iemand tussen 10 en 12 uur ’s middags gaat sporten met een collega, en ’s avonds twee uur later doorwerkt, bijvoorbeeld nadat de kinderen naar bed zijn.’

Dat laatste is voor de meeste Belgen de enige werkbare situatie, stelt Caers. Er zijn bedrijven die experimenteren met het strikt scheiden van werk en privé (work life separation). Of kijk naar Frankrijk waar medewerkers het recht krijgen om zich na de kantooruren te deconnecteren.

Basisrechten

Die benaderingen zijn niet zonder nadelen. Caers: ‘Je vraagt dan eigenlijk aan mensen om elke dag op vaste tijdstippen op de werkvloer staan. Dat verhindert net een optimale integratie van werk en privé. Onverwacht kinderen ophalen of een tandarts bezoeken in de namiddag is onmogelijk.’

Het gevolg daarvan is stress. De sleutel tot de beste balans tussen werk en privé is vrij zijn om keuzes te maken die aansluiten bij persoonlijke behoeftes, zonder daarbij de werktaken te verwaarlozen. ‘Autonomie en flexibiliteit zijn onmisbaar. Dat zouden basisrechten moeten zijn’, besluit Ralf Caers.

Gerelateerde artikels