De nieuwe arbeidsstelsels - Enkele ‘technische’ aanpassingen

Auteur: Brigitte Dendooven
Datum:

De wet betreffende werkbaar en wendbaar werk heeft niet ‘geraakt’ aan de reglementering op de nieuwe arbeidsstelsels. Er bleken evenwel enkele technische aanpassingen nodig om de wet in overeenstemming te brengen met de nieuwe grenzen voor prestaties die deze wet oplegt.

NALEVEN VAN DE INTERNE GRENS

De reglementering op de nieuwe arbeidsstelsels (cao nr. 42 van de NAR en wet van 17 maart 1987) laat de ondernemingen toe om, op basis van een bijzondere procedure, af te wijken van enkele dwingende bepalingen over de arbeidstijd.

De normale grenzen van de arbeidstijd kunnen worden overschreden zonder dat deze overschrijding recht geeft op de betaling van een overloon.

Ook al verplichtte de reglementering dat niet, de ‘interne grens’ werd gerespecteerd.

Ter herinnering, de ‘interne grens’ bepaalt het aantal uren dat niet mag worden overschreden zonder dat vooraf inhaalrust werd toegekend.

Deze grens bedraagt sinds 1 februari 2017 in principe 143 uur.

Sinds 15 februari 2018 vermeldt de wet van 17 maart 1987 op de nieuwe arbeidsstelsels expliciet dat de interne grens moet worden nageleefd.

DE EUROPESE RICHTLIJN 2003/88 BETREFFENDE EEN AANTAL ASPECTEN VAN DE ORGANISATIE VAN DE ARBEIDSTIJD

De Europese richtlijn 2003/88 van 4 november 2003 garandeert de werknemers een zekere bescherming op het gebied van de flexibiliteit en de organisatie van hun arbeidstijd en rust.

Ze verplicht met name dat een wekelijkse arbeidsduur van maximum 48 uur per referentieperiode van 4 maanden moet worden gerespecteerd.

Deze regel is sinds 15 februari 2018 expliciet ingevoegd in de reglementering op de nieuwe arbeidsstelsels.

Bron: artikels 26 en 27 van de wet van 15 januari 2018 houdende diverse bepalingen inzake werk, B.S. 5 februari 2018